“De basisschool een speelplaats, de universiteit een platform voor discussie” 

Studenten moeten worden uitgedaagd om zich anders op te stellen:  ‘Delen is vermenigvuldigen’ als formule voor een brede ontwikkeling en vorming. Laten we elkaar stimuleren en samenwerken.  

Ik ben filosofiestudent en (toch/bovendien) optimistisch en idealistisch. Behalve te vechten voor concrete zaken zoals studieplekken in de UB, herkansingsmogelijkheden en onderwijskwaliteit, vind ik het belangrijk om ook te staan voor een groter ideaal.

Naar mijn idee biedt de universiteit en zijn academische gemeenschap een geweldige gelegenheid voor ontplooiing en kritische discussie. Goed onderwijs wordt ook in de hedendaagse politiek gezien als motor van welvaart en economische en persoonlijke groei. Het draait om brede ontwikkeling en vorming  – maar dit gebeurt niet in isolement.

Verschillende opleidingen, faculteiten en universiteiten hebben gemeen dat het vergaren van nieuwe kennis, de toepassing van kennis, onderwijstaken en publiceren centraal staan. Toch heb ik het idee dat de student zo snel mogelijk door de ‘fabriek’ moet, om uiteindelijk (louter) dat felbegeerde papiertje in de wacht te slepen. Het hebben van een tunnelvisie loont omdat dit het toch al behoorlijke individualistische proces versnelt. Er worden ‘plofstudenten’ geproduceerd, maar studierendement is iets anders dan studiesucces.

Tijdens mijn uitwisseling aan de National University of Singapore ben ik veel in aanraking gekomen met studenten van verschillende nationaliteiten en opleidingen. Ik heb gemerkt dat de verschillende referentiekaders een dimensie aan elke soort discussie toevoegen. Het versterken van samenwerking tussen verschillende faculteiten, onderzoeksinstellingen en bedrijven kan zorgen voor een betere bundeling en benutting van kennis.

Nu wordt er meer gepubliceerd dan er gelezen wordt. Ik denk dat het aankomt op duurzaamheid en actieve participatie. Zou het niet mooi zijn als studenten van verschillende disciplines elkaar op de hoogte zouden houden van de ontwikkelingen in hun eigen vakgebied en met elkaar in discussie gaan? De exponentiële groei van technologieën heeft bijvoorbeeld grote gevolgen voor het bedrijfsleven, de gezondheidszorg, politiek, wetenschap en maatschappij. Het maatschappelijk debat over de ethische, politieke en juridische randvoorwaarden en gevolgen is dan ook hevig op gang en zeker nodig. In deze discussie kan de universiteit een hoofdrol spelen door de kritische student hierbij te betrekken.

Studium Generale is een voorbeeld waarbij er al interdisciplinair gediscussieerd wordt over actuele onderwerpen en problemen. Ik denk dat dit verder uitgebreid kan worden. Het mag minder formeel, en zou als ‘cultuur’ en niet (alleen) als ‘cursus’ een plaats moeten krijgen binnen de universiteit.

Roos de Jong